burmastudents'post

ညဟာ
ေမွာ္ပညာဝတ္႐ံုနက္နဲ႔
ဝိညာဥ္မဲ့ ၿငိမ္သက္
စုတ္ခ်က္ၾကမ္းၾကမ္း မုတ္သုန္က
က်ဳိးက်ဲၾကယ္စေတြကို လွဲက်င္း
မင္းမူလို႔ေနဆဲ။

စပ္ဖာရာ အထပ္ထပ္နဲ႔
ျမင့္ျမတ္တဲ့ စိတ္ကူးေတြကေတာ့
ကြဲရွမွန္တခ်ပ္လို အလင္းျပန္
ျမင္းခြာသံတေခ်ာင္းရဲ႕ ေပါ့ဆမႈထဲ လဲက်
သိပ္သည္းမြန္းက်ပ္လြန္းလွၿပီ။

အေပြးျမင္အပင္သိ
အႏွစ္မရွိတဲ့ေတာ …
ျမစ္ေကာတခုရဲ႕ ကမ္းပါးေပၚက
ပဲ့ျပားပင္တို႔ ေရာင္ခ်ယ္ဆဲ ၿပိဳးျပက္
ေရပြက္တခုလို ခဏတက္
ဝက္ဝက္ကြဲ မာန္ဖီေနေသာ ကာလ။

ဂြာရာနီကာ* ပံုတူေတြထဲ
သဲသဲကြဲကြဲ ေတြ႔လိုက္ရ
မွ်ေျခမ်ဥ္းမတ္ကိုသာ
ထင္းထင္းေရးဆြဲလိုက္ၾကပါ
စစ္ဟာ အနိ႒ာ႐ုံ ျဖစ္တယ္။

မသိစိတ္ရဲ႕
ပံုရိပ္ဆိတ္ၿငိမ္ထဲမွာေတာင္
အေမွာင္မိုက္က ၿခိမ္းေျခာက္
တိမ္းေမွာက္သြားတဲ့ လြင္ျပင္က်ယ္မွာ
အစြယ္ရာအျပည့္
မေမ့လိုက္ၾကပါနဲ႔
(ဒါဟာ)
ေစ့ထားတဲ့ တံခါးတခ်ပ္မဟုတ္ပါ။ ။

*ကမၻာေက်ာ္ပန္းခ်ီဆရာၾကီး ပီကာဆို ရဲ႕ ဂြာရာနီကာ ပန္းခ်ီကား